Chinese kolen, wat Chinese kolen…..... daar weet ik nu in ieder geval niets over te vertellen behalve dat ie lekker is met ui, en wel gestoofd.
Maar afnemers……………….grrrrrrrr.
Soms zou ik ze aan hun nekvel achter dat bureau uit willen sleuren. Sommige hebben echt niet in de gaten wat voor werk er op een teeltbedrijf wordt verzet. Begrijpen die gasten wel hoeveel dat een teler voorfinanciert alvorens het mooie Chinese kooltje of ander product bij de gekoesterde klant op hun bord ligt.
 
Enkele jaren geleden zat ik in een grote zaal en stond een bekende directeur van een grote supermarktketen een verhaal af te steken, ik lachte al in mijn vuistje.
Zat ik daar tussen al die koeien en varkensboeren, dacht die directeur een veilig onderwerp te kiezen: ijsbergsla. Ik lag natuurlijk helemaal in een deuk en dacht “da word de mijne”.
 
De directeur. (kort samengevat)
“Geachte aanwezige agrarische ondernemers, u hebt allemaal een prachtig koeien of varkensbedrijf.
Maar begrijpt u wel wat een supermarktketen nog allemaal moet doen alvorens uw product in de supermarkt ligt?”
“U levert bijvoorbeeld…………”(hij denkt veilig te kiezen voor ijsbergsla) “…. Ijsbergsla. Maar nadat u dit geleverd heeft moet de supermarkt er nog een zakje omheen doen en word het in een mooie doos gedaan. Daar zitten nog hoge kosten aan, vandaar dat uw bol ijsbergsla in de winkel zo duur is.”
 
Na zijn betoog vraagt hij of er nog vragen zijn.
 
En ja hoor…..ik kon het niet laten, ik ga staan. Ik zie de mannen van de bank waardoor ik uitgenodigd ben hun adem inhouden, het zweet breekt ze uit en er wordt in de snel klam wordende handen gewreven.
 
Meneer de directeur zegt heel rustig: “Ja mevrouw wie bent u, en wat wilt u vragen.”
 
“Mijn naam is Jolanda….. ijsbergsla teelster van beroep.”
 
(Ik zie hem wit wegtrekken, vlug kijkt hij rond of er nog een vluchtroute is maar helaas het podium is te groot.)
“Ik teel ijsbergsla en doe thuis het dure zakje er om heen. Vervolgens verzorg ik voor de supermarktketen ook nog een mooie doos en als ik dan geluk heb, krijg ik een prijs voor de ijsbergsla waarmee de doos en het zakje ook nog betaald worden. Het oprijden van de bol sla naar uw DC kost per bol 2 centen, van DC naar winkel wederom 2 centen, en het afwerken in de winkel misschien 5 centen.”
“Als ik 25 cent per bol krijg, en daarna maakt u nog 9 centen kosten, en vervolgens verkoopt u voor 89 centen is uw winst 55 per bol. Dus welgeteld 5.50 euro per doos. U heeft hoge winsten en ik kan, als het mee zit, net m’n bedrijf draaiende houden. Legt u mij eens uit waarom er dan niet een eerlijkere verdeling kan komen van deze winst.”
 
De directeur kijkt schromelijk naar beneden en draait met mijn rechtervoet. Het was stil in de zaal, muisstil. De directeur keek naar mij en zei met een verlegen stem ”….Misschien dat ik toch het verkeerde voorbeeld heb gekozen……… “.
 
Jolanda Nooijen, Zeeland (NB)